Corona: Bericht uit het Maasstad ziekenhuis Corona: Bericht uit het Maasstad ziekenhuis

Ontzettend ziek was het echtpaar Verhoeven door het coronavirus. Zo ziek zelfs dat ze afscheid namen van hun kinderen én van elkaar. Toch overleefden ze het allebei en zijn ze weer aan de beterende hand. Het Maasstadziekenhuis tekende hun verhaal op en maakte prachtige beelden van hun ontslag uit het ziekenhuis.

Cor (73) en Leni (71) Verhoeven werden eind vorige week uit het Maaststad Ziekenhuis ontslagen. Dat was ook voor het ziekenhuis heel bijzonder, zo schrijft men op de eigen website. ‘Iedereen had een brok in de keel of tranen in de ogen bij het afscheid van de twee bijzondere patiënten van een van de COVID-19 afdelingen van het Maasstad Ziekenhuis’, valt er op de website te lezen. De twee worden omschreven als warme en dankbare mensen. Zelf zijn ze vooral God dankbaar, “Boven alles wil ik zeggen: God alleen de eer. Hij heeft een groot wonder verricht. De Heere heeft mijn vrouw en mij gered.”

Een paar weken terug zag het er echter allemaal niet zo positief uit. Beiden werden opgenomen in het ziekenhuis. Tegen Cor werd zelfs gezegd dat hij niet op de IC zou worden beademd en rekening moest houden met het ergste, zo vertelt hij tegen de krant. Het ziekenhuis schrijft op haar website dat Cor steeds verder achteruitging en dat de verpleging besloot om ze samen op een kamer te leggen. Vooral met Leni gaat het hard achteruit. Ze raakt in coma en er wordt eigenlijk al vanuit gegaan dat ze gaat overlijden. Ook het leven van Cor zelf hangt aan een zijden draadje. Toch overleven ze het allebei.

Internist-infectioloog Katalin Pogány is nog steeds onder de indruk. “Het was kantje boord voor hen allebei”, vertelt ze openhartig. “En ze hebben bewust van elkaar meegemaakt hoe ziek ze waren. Het was mooi om te zien hoe meneer zijn vrouw in de gaten hield, terwijl hij zelf ook heel ziek was.”

Vier lange weken volgden waarin beiden tegen het virus vochten maar langzaam maar zeker weer op knappen. Dat stemde ook Magda Mathura, teamleider van de afdeling, tot vreugde. Ze vertelt over één van de mooiste momenten van het echtpaar, toen ze Leni zo was opgeknapt dat ze voor het eerst sinds lange tijd weer naast haar man in een stoel kon zitten. “Dat was een hele klus om voor elkaar te krijgen en het was maar voor een kwartiertje, maar je gaat voor jouw patiënt, dus wil je dat ook graag doen. En als je ze dan hand in hand ziet zitten, staan de tranen in je ogen.”

terug