Ik ben het Licht van de wereld, Januari 2017 Ik ben het Licht van de wereld, Januari 2017

Bovenstaande woorden zijn voor de meesten van u bekend, denk ik. Ze staan in Johannes 8 vers 12. Jezus spreekt die woorden daar uit om de mensen te vertellen wat Hij hen te bieden heeft. Hij wil voor hen het Licht zijn in de duisternis van hun leven en hen de juiste weg wijzen in het donker. Om deze woorden ook aan de kinderen van twee basisscholen mee te geven die elk jaar de kerstlessen komen bezoeken in de Bethlehemkerk, leek het ons een goed idee om lampjes te bestellen met deze woorden uit Johannes 8 vers 12 er op afgedrukt. Zo gezegd, zo gedaan. Eind november hebben we die lampjes besteld, maar toen kwam er begin december het bericht dat de twee basisscholen dit jaar door omstandigheden niet komen naar de kerstlessen. Jammer, want die lessen zijn elk jaar weer een feest om te geven. Mogelijk volgend jaar weer, maar dan zijn de batterijtjes van die lampjes allemaal leeggelopen en heb je er niets meer aan. Gelukkig hebben we dan altijd nog een winterfair waar ook allerlei mensen een kijkje komen nemen in de Bethlehemkerk. Ook dit jaar is het weer behoorlijk druk geweest in de kerk. Vanaf het begin van de winterfair tot 19.30 uur zijn er voortdurend mensen in de kerk geweest. Ze liepen wat rond en genoten van de rust en de stilte. Met heel wat van die bezoekers heb ik een praatje gemaakt. Soms over koetjes en kalfjes in de stal van Bethlehem. Maar soms ook over dat Kind in de kribbe dat gekomen is als het Licht van de wereld. Het zijn korte gesprekjes, maar je hoopt en bidt dat de Heere God er mee verder gaat als de mensen de kerk weer verlaten. Om Hem daarbij wat te ‘helpen’, stond er een tafel bij de uitgang met allerlei lectuur erop om mee te nemen. City-bijbels, boekjes van Max Lucado, het tijdschrift Eva, boekjes over de betekenis van het geloof voor kinderen en tieners en een schaal vol met lampjes. Zo kregen ze toch nog een goede bestemming. Vooral de kinderen die in de kerk kwamen kijken, wisten er wel raad mee. Verschillende van hen kwamen steeds weer terug omdat ze de kerk zo mooi vonden en nog een keer langs die tafel konden lopen…. Op die manier zijn we nog heel wat lampjes kwijtgeraakt en heeft het licht zijn weg gevonden bij de kinderen. Maar op een gegeven moment komt er een oudere man naar me toe en heel bescheiden vroeg hij aan mij of ik ook zo’n lampje voor hem had. Nou, maar wat graag, dus ik gaf hem een lampje, liet hem de tekst op het lampje lezen en vertelde hem hoe het lampje werkte. Hij was zeer verblijd, want die lampjes zijn zo handig aan je sleutelbos. Als je ‘s avonds in het donker thuiskomt en je wil de voordeur opendoen, dan sta je soms zo te tobben om binnen te komen omdat je de sleutel niet in het sleutelgat krijgt. Maar met zo’n lampje, dacht hij, zal het een stuk gemakkelijker zijn om binnen te komen. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Dat licht van zo’n lampje wijst de juiste weg. Ik hoop maar dat die man ook nog eens nadenkt over die woorden van Jezus op dat lampje als hij z(Z)ijn huis binnen wil gaan ……
Ad Vastenhoud

terug